Overlijden Hugo De Bot

Na het recente afscheid van Pol Van Camp verliezen we als erfgoedkring opnieuw een gewaardeerd lid. Hugo De Bot overleed op 10 april.

Hugo was jarenlang betrokken bij Heemkring De Poemp en zette zich ook telkens in voor Open Monumentendag in Nijlen. Hij was iemand op wie je kon rekenen en die met kennis van zaken en engagement meewerkte.

Met een glimlach zei hij zelf vaak dat hij “een Lierenaar was die in Kessel woonde”. Des te meer waarderen we het dat hij zijn kennis en interesse ook met en voor Nijlen wilde inzetten.

Hugo had een grote passie voor spoorwegen en mag gerust een autoriteit op het vlak van spoorweggeschiedenis genoemd worden. Hij publiceerde er meerdere boeken over. Maar hij was ook een bron van kennis over andere thema’s, zoals de Eerste Wereldoorlog, of wat dichter bij huis, over Kasteel De Bist in Kessel.

Wie zijn teksten leest, merkt meteen zijn oog voor detail en zijn interesse in hoe dingen gegroeid zijn. Hij nam de tijd om verhalen uit te pluizen en helder neer te schrijven.

We delen graag een fragment uit het artikel ‘Van Suikertoren tot Kessel-Statie’, dat hij in 2020 voor De Poemp schreef:

“Toch eerst een beetje geschiedenis. Op 23 april 1855 werd de spoorlijn Kontich–Lier–Turnhout in gebruik genomen. De Staat bouwde de lijn Kontich–Lier en de maatschappij ‘Lier-Turnhout’ de gelijknamige lijn. Stations kwamen er in Lier, Nijlen, Bouwel, Herentals, Tielen en Turnhout. In Kessel stopte de trein dus niet. De Kesselaars moesten daar nog veertig jaar op wachten.

In juli 1855 stuurde een Kesselaar een petitie naar de gouverneur voor het behoud van een veldweg tussen de huidige Fortweg en de Lindekensbaan. […] Op het gehucht stonden hooguit tien woningen. Ook de Stationssteenweg en de Emblemsesteenweg bestonden toen niet.
Veel reizigers kon men hier niet verwachten. Het dorp lag anderhalve kilometer verder en ook vanuit Emblem was er weinig verkeer. Wie van Kessel-Dorp naar Emblem wilde reizen, moest aan de huidige Elzestraat een veer nemen naar de overzijde….”
(Lees hier het volledige artikel).

Maar naast een man met een indrukwekkende erfgoedkennis was Hugo ook gewoon een heel aangenaam persoon, die er graag bij was en rust uitstraalde.

We zijn hem dankbaar voor wat hij heeft betekend voor onze gemeente en zullen hem missen.